Dag #18 – Dunedin

Door Gradje
Dit bericht is onderdeel van de serie Nieuw-Zeeland 2016
Show More Posts

Kia ora! Na de zoveelste douche onder een lage douchekop (mensen die mijn Instagram volgen begrijpen wat ik bedoel), en in een bed wat ongeveer 20 cm te klein is, vanmorgen eerst een kiwi ontbijt gehad. Dat is, een Nieuw-Zeelands ontbijt. 😉

Daarna hadden we eerst nog wat huishoudelijke zaken te regelen (kleding vuil maken gaat makkelijk, schoon maken moet echter ook soms gebeuren). Daarna zijn we in de auto gestapt en naar het Otago-schiereiland gereden. Hier hadden we een tocht van ongeveer 25 kilometer langs de baai van Dunedin. En dan bedoel ik ook echt dat er direct langs het asfalt de rotsen lagen van de kade. Één stuurfoutje en het was blubblub. 😉

Op het einde van de route lag een reservaat met oe-oe’s (zeehonden) en pingelings (pinguïns). Een gedeelte daarvan was vrij toegankelijk, en het was dus erg indrukwekkend om op een halve meter van een wilde zeehond te lopen. Ook waren de zeehonden volop aan het spelen in het water, wat dus een erg leuk uitzicht gaf.

De pinguïns hadden iets meer zin in de mensen, en hadden zich aan de andere kant op een rots verscholen (ze komen meestal pas bij zonsondergang dichterbij. Gelukkig had Vivian een grote telelens op haar camera, en heeft ze er toch nog een paar kunnen schieten.

Daarna hebben we ook nog boven over de heuvelrug gereden van het schiereiland gereden, en hebben zo nog even bij Sandfly Beach gewandeld. Helaas was die weg verder afgesloten, dus mochten we daarna de route weer terug rijden.

Daarna hebben we nog een rondje gewandeld door de stad, en daarna heerlijk gedronken en gegeten op het terras bij het heerlijke avondzonnetje. Het is maar afzien hoor.

Trouwens, nog even, wat betreft de naam “Dunedin”. Het blijkt dat James Bond hier vroeger heeft gewoond, en dat mensen daarom altijd zijn themesong zongen. “dunedin din din dunedindindin”. Nee? Oké. Verzin zelf dan wat beters!

This entry was posted in nieuw-zeeland