De koningin wordt vandaag 70, maar mam zou vandaag 49 geworden zijn. Erg rare dag dus, aangezien alles weer heel dichtbij komt.

Vanmorgen met z’n allen gegeten bij opa, voor de rest is het weer een verrekte ‘irreële’ dag…

Jaja… ik ben inmiddels alweer drie dagen 24 jaar oud… Tijd voor een ‘evaluatie’ van mijn verjaardag.

Het mooiste cadeau was toch wel de poëziealbum (spreek uit: poeziealbum). Op het weekendje Center Parcs vorig jaar april met mijn vriendinnen mocht ik het vriendenboekje van een vriendin tekenen, wat natuurlijk enige emotie bij mij bewerkstelligde, aangezien ik nooit het voorrecht had gehad een poeziealbum te mogen hebben.
Meteen werd belooft dat er een met mijn verjaardag zou krijgen, waarvan ik eerlijk gezegd had verwacht dat ze het wel weer zouden vergeten. (Ik wel in ieder geval)

Niet dus, ik kreeg een poeziealbum die op slinkse wijze al gevuld was met gedichtjes en rijmpjes door vrienden en familie.

Echt sjiek!

Zij die nog niet getekend hebben (of dat pas enkel per sms hebben gedaan), bereid vast een gedichtje voor, voor het geval dat je de “Kleine Ezel” krijgt…

Gradje.

Jaja, ik ben weer wat minder waard op de kinderarbeidsmarkt. Ik heb de nobele leeftijd van 24 jaar weten te bereiken.

Jaja, ik heb hem dan eindelijk, mijn eigen digitale spiegelreflexcamera. Dus nu kan ik voortaan mijn hele gezicht achter de camera verbergen.

Voor iedereen die een beetje van fotografie houdt: het is een Nikon D80 body, met daarbij een Nikkor AF-S 18-135 DX objectief. Ik heb er maar meteen een grip (MB-D80) bij besteld en een externe flitser (Nikon Speedlight SB-800).

Daarnaast heb ik trouwens ook EINDELIJK mijn onderwaterhuis voor mijn compactcamera (Ixus 55) binnen… Aangezien de oplichters bij camerastore.nl niet wilden leveren, heb ik daar maar geannuleerd en vervolgens bij fotokonijnenberg besteld, net als mijn nieuwe camera.

Aan iedereen die ik dat nog niet heb toegewensd, bij deze: de allerbeste wensen voor 2008.
Terugblikkend op 2007 was het echt een ‘zwaar’ jaar:

Een jaar wat ik het liefste zou hebben overgeslagen, maar waarschijnlijk nog heel lang indruk op me zal blijven maken.
Een jaar waarin ik volgens mij wel 10 jaar ouder ben geworden.
Een jaar waarin ik heb geleerd hoe belangrijk familie is, en dan niet alleen je gezin maar ook ooms, tantes, neven en nichten. En daarmee ook hoe erg ze je soms kunnen (ont)roeren.
Een jaar waarin ik heb ervaren hoe dun vriendschap soms kan zijn (mensen je met een mailtje laten vallen), maar tegelijkertijd ook hoe dik sommige banden kunnen zijn met mensen die al je halve leven kent, of soms pas een jaar. Mensen waarvan je je rijk voelt dat je ze mag kennen.
Een jaar waarin ik soms ook écht heb genoten. Door die enorme zware gebeurtenis ben je de positieve dingen wel beter gaan zien. Ik weet nog heel goed dat ik dit jaar in de Melkweg in Amsterdam naar Reel Big Fish stond te kijken en dat ik écht genoot.

Het enige wat ik kan hopen is dat 2008 wat ‘rustiger’ wordt. Dat dingen thuis weer ‘routine’ worden, en ook mijn gedachten tot rust komen. En naast mentale rust lopen er ook wat grote projecten af, waardoor ik ook weer iets meer écht vrije tijd heb.

En die rust wens ik dan ook iedereen toe: zorg goed voor jezelf en geniet van alles wat je doet.