Ja, op jezelf gaan wonen is voor de meesten denk ik wel een soort ‘levensdoel’. Maar als je zo in elkaar zit als ik: altijd druk en gemakkelijk in dingen naar achter schuiven, dan kan zoiets wel wat langer duren.

Mijn ouders hadden me altijd vrij duidelijk gemaakt dat ik op m’n 25ste het huis uit moest zijn, maar toen mijn moeder ernstig ziek werd en uiteindelijk kwam te overlijden, was mijn vader iets meer ‘vergevingsgezind’, en kon ik gelukkig wat langer thuis blijven.

Nét toen ik een beetje rond ging kijken naar een eigen stekkie, kwam Vivian in beeld. Daardoor vond ik het nogal lastig om direct grote beslissingen te nemen waarbij ik haar ook moest (en wilde) respecteren, aangezien “onze liefde” nog zo “pril” was. (Klink sappig ja)…

Wel had mijn vader vorig jaar al een keer gezegd dat als ik het huis uit zou gaan, dat hij dan ook kleiner wilde gaan wonen: ergens een leuk appartementje in Horst leek hem wel leuk.

En ergens daarna kwam ineens het idee om te kijken of ik dan niet het huis waar mijn vader nu gehuurd zit te kopen. Zodra mijn vader namelijk dit huis uit zou gaan, zou het huis de vrije verkoop in gaan. En het huis ligt eigenlijk ideaal: dicht bij het centrum, maar zonder de drukte. Maar goed, dat idee ligt inmiddels ook al een jaar ofzo op de plank.

Totdat mijn vader begin augustus wat dagen vrij had, en gewoon eens even bij de woningstichting binnen liep om eens te informeren of dit zou gaan. Daar zeiden ze dat er eens een verkoopmakelaar langs zou komen en geheel vrijblijvend zou komen uitleggen hoe dit proces eruit zou zien.

Een week later op een dinsdagmiddag na het werk zat er toen ineens een makelaar bij ons in de keuken, en hij vertelde de mogelijkheden. En er bleken twee grote voordelen te zijn: alle verbeteringen aan de woning die mijn ouders zelf aan het huis hadden gedaan (zoals de serre aan het huis, en een extra raam in de zijgevel) werden niet in de verkoopprijs inbegrepen: het huis zou verkocht worden zoals dat ooit aan mijn ouders is opgeleverd.

Daarnaast was er nog een ideale financiële regeling: de “Kopen Dichterbij” regeling. Deze regeling van de woningstichting overbrugt het gat tussen de maximale hypotheek en de verkoopprijs van het huis met een rentevrije lening. Dus stel dat het huis 200.000 kost, en ik maar 150.000 kan krijgen bij de bank, dan kan ik 50.000 rentevrij lenen.

Nou na dat gesprek eerst zelf eens gekeken of we dit door wilden zetten, en daarna een afspraak gemaakt bij de bank. Een van de voornaamste dingen was namelijk dat ik eigenlijk wel het huis wilde kopen, maaar aangezien ik Vivian “pas” twee jaar ken, ik het huis liever niet samen koop. Zeker aangezien Vivian eigenlijk nog geen vast inkomen heeft aangezien ze nog studeerd.

Bij de bank een keer op gesprek geweest, en alles uitgelegd gekregen over hypotheken. Ook hier bleek de Kopen Dichterbij regeling wel ideaal, aangezien ik inderdaad anders niet aan de verkoopprijs kon komen. Daarna een vervolgafspraak gepland vorige week dinsdag om nog eens een keer verder te praten, vragen te stellen, etc… Vorige week dinsdag weer een gesprek gehad, op zich weer een goed gesprek gehad, en eigenlijk was het in de tussentijd wel gaan kriebelen.

En toen, afgelopen donderdag ging ineens de telefoon: “Grad, wij hebben zojuist bericht telefoon gehad van de woningstichting dat zij per 15 september stoppen met de Kopen Dichterbij regeling. Dus voor die datum moet er getekend zijn”. Oké. Slik. Dat ging iets anders dan gepland… Eigenlijk had ik onbewust wel al de keuze gemaakt dat ik het huis wilde gaan kopen, dus ja, er maar meteen voor gegaan. Afgelopen vrijdag de taxateur over de vloer gehad, maandagavond in allerijl nog een keer bij de bank gesproken om de papieren in orde te maken. Dinsdag in de pauze snel naar de bank gegaan om de handtekening onder de hypotheek te zetten en ’s avonds naar de makelaar gegaan om de handtekening onder de koopovereenkomst te zetten…

Nu is het nog even afwachten tot de woningstichting ondertekend, en dan kan alles naar de notaris. De transportdatum staat op 1 november 2011, dus alles alles goed is ben ik vanaf die datum officieel eigenaar van een huis met grond in Horst

De eerste tijd zullen mijn vader en broertje nog gewoon bij mij in blijven wonen, en veranderd er in dat opzicht niet zoveel. Mijn vader heeft zich inmiddels wel ingeschreven bij de woningstichting, en hoopt dus over een jaar ofzo een nieuwe woning te hebben gevonden.

Ik stel voor dat de echte housewarming dan ook pas plaatsvindt als die zijn opgerot